قلب مادر

داد معشوقه به عاشـق پیغام * که کــند مــــادر تو با مــن جــنگ

هر کـجا ببیـــندم از دور کـــند * چــهره پرچــیـن و جـبین پر آژنــگ

با نـــگاه غضــب آلـــوده زنــــد * بـــر دل نازک مــن تــــیر خـــدنگ

از در خــــانه مـــرا طــرد کـــند * همچو سـنگ از دهــن قلماسنگ

مادر سـنگ دلـت تا زنده است * شهد در کام من و توست شرنگ

نشــوم یک دل و یک رنگ تو را * تا نســـازی دل او از خـــــون رنـگ

گر تو خواهی به وصالم برسی * باید این سـاعت بی خوف و درنگ

روی و سینه ی تنـــگش بدری * دل بـرون آری از آن سینه ی تــنگ

گرم و خونین به منـش باز آری * تا بـــــرد ز آیــنـه ی قـــلبم زنــــگ

عاشــــق بی خرد نا هـــنــجار * نه بَل آن فاسق بی عصمت و ننگ

حــــرمت مـــادری از یاد بــــبرد * مســـت از بـــاده و دیــوانه ز بنگ،

رفـــت و مــادر را افکند به خاک * سیـــنه بــدرید و دل آورد به چــنگ

قصد سر منزل معـــشوقه نمود * دل مـادر به کَفـَــــش چون نارنـــگ

از قضــــا خورد دم در به زمـــین * و انـــدکی رنــــجه شــد او را آرنگ

آن دل گرم که جان داشت هنوز * اوفـــــتاد از کــــف آن بی فـــرهنگ

از زمین چو باز برخاســـت،نـمود * پــــی برداشــــــتن دل، آهـــنـــگ

دیـــــد کز آن دل آغشته به خون * آید آهســــته بــــرون این آهنگ:

خدایا ..

 
چه لحظه هایی که در زندگی تو را گم کردم اما تو همیشه کنارم بودی ...

 چه دقیقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو فراموشم  نکردی...

 چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ...

 چه روزهایی که سرمو تُو لاکم کردم و توی غصه هایی که فکر میکردم تو برای تلافی کارهای بدم برام فرستادی دست و پا زدم ، اما تو همیشه کاری کردی که به صلاح من است ...

 وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه آوردم تو پناهم دادی...

 وقتي از آدم های دور و برم دلم گرفت ...

 و دنیا غم هاش رو بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرامش دادی... 

 تو با حضورت به خنده هام هدف دادی ، به گریه هام دلیل دادی ، به زندگیم ، به نفس کشیدنم رنگ دادی...

 وقتی قلبم تپید تو همه عظمت و بزرگیت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادی...

 وقتی دوستام درددلاشون را برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا کردم فهمیدم که غم و غصه های دیگرون بارش سنگین تر از از غصه های خودمه...

 اون وقت تو وجودم شیرینیه به یاد دیگران بودن رو چشیدم ...

 وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معادله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ...

 نه شاد بودن واسه داشته ها ... 

 و وقتی به ازای نداشته ها  بهم چیز های دیگه ای دادی اونوقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی بردم ...

 و فهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ...

 خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر همه چیز ممنون.....

 خدایا به خاطر سه چیز سپاسگذارم   

دادن هایت    ندادن هایت    گرفتن هایت.......

 دادن هایت را نعمت ، ندادن هایت را رحمت ، گرفتن هایت را  حکمت.

جهان به کوچکی حجم خواب خرگوش است

و نبض خسته انسانیت چو من,مغرور

صدای درویش نی در عدم هیاهوئیست

هراسناک تر از انفجار سر بی گاز درون کوره خورشید کهکشان کبود

تمام بعد زمان را مچاله باید درون قرمزی سطلی از صدای خروس

حیات بازده اضطراب تکوین است

-گریز ماده در<حوزه عقیم>خلاء-